عقب‌نشینی فیفا و اینفانتینو مقابل انتقاد و رسانه‌های آزاد؛ کاش تاج کمی از رفیقش یاد می‌گرفت!

فیفا خیلی زود با عقب‌نشینی از طرح جنجالی خود، شکست را پذیرفت تا غائله بخوابد اما یوفا ول‌کن داستان نیست. مهمترین سوژه این دو روزه در فوتبال دنیا تاسیس شرکتی برای مدیریت درآمدهای جام جهانی و فروش سهام آن به اشخاص حقیقی بود. خیلی زود نام خانواده ترامپ به عنوان خریدار اصلی سهام این شرکت مطرح و با توجه به رابطه اینفانتینو و رئیس‌جمهور آمریکا این اقدام با مخالفت‌های گسترده روبه‌رو شد. ابتدا یوفا مقابل فیفا ایستاد، سپس فیفا با قاطعیت از طرح خود دفاع کرد اما با ورود کونکاکاف و آسیا به صحنه و ایستادن پشت یوفا، فیفا عملا جنگ را باخت. چرا که دیگر آرای لازم برای تصویب این طرح را نداشت. با عقب‌نشینی رسمی فیفا و بایگانی‌کردن طرح، جنگ رسما به پایان رسید، آن هم با شکست اینفانتینو و پول‌سالاری برابر اتحاد دنیای فوتبال حول اصل چهارم دموکراسی، یعنی رسانه‌های آزاد. رسانه‌ها که از همان ابتدا این طرح را افشا کردند و سپس اجماع جهانی علیه قدرتمندترین چهره‌ها و نهادهای جهان را سرو سامان دادند. حالا نوبت تیترهایی همچون پیروزی فوتبال بر پول یا شکست رفیق ترامپ بود و شاید اگر با فرهنگ ایرانی این قضیه قرار بود جلو برود، کسی کاری با اینفانتینو نداشت و آب از آب تکان نمی‌خورد! اگرچه با روش‌های فوتبال ایران، اساسا چنین طرحی لو نمی‌رفت و اگر می‌رفت، اجماعی حول رسانه‌های آزاد و منتقد شکل نمی‌گرفت که بخواهد خدشه‌ای به حیطه قدرت ثروتمندان وارد کند! اگر اینجا بود، همه همه چیز را فراموش می‌کردند و اینفانتینو هم زیرزیرکی کارش را پیش می‌برد! اسمش را هم می‌گذاشتند برخورد جوانمردانه با شکست‌خورده! و هیچ کاری با جرم بزرگی که در حال وقوع بود نداشتند. مجرم هم سر صندلی خود می‌ماند و شاید ارتقا هم می‌گرفت! اما یوفا به‌درستی ول‌کن ماجرا نشد و بلافاصله اعلام کرد اینفانتینو یا باید خودش برود و یا او را کنار خواهند گذاشت! یوفا روز گذشته از تصمیم فیفا برای کنار گذاشتن طرح فروش بخشی از مالکیت جام جهانی استقبال کرد. اما در عین حال اضافه کرد که اعتماد خود را به رهبری جانی اینفانتینو به عنوان رئیس فیفا از دست داده. در این بیانیه آمده است: «توافق غیرشفاف، پشت‌پرده و نامناسبی که او طراحی کرد و تلاش داشت آن را به تصویب برساند، به هیچ وجه شفاف نبود.» یوفا پیش‌تر هشدار داده بود که اگر این طرح کنار گذاشته نشود، اعضای آن رقابت‌های فیفا را تحریم خواهند کرد. آن‌ها بعد از رسیدن به خواسته خود، کار را رها نکردند چرا که فرد خاطی متنبه نشده و اگر این صندلی را داشته باشد، دوباره از مسیری دیگر کارش را می‌کند! به همان اندازه که با مرور این ماجرا آرزو کردیم کاش در فوتبال ما هم نهادهایی که روی کاغذ کاملا از یکدیگر مستقل هستند و اساسا این اتفاق افتاده تا بتوانند جلوی نفوذ زور و پول به فوتبال را بگیرند، در مواقع مقتضی به میدان آمده و نمی‌گذاشتند کار فوتبال ما به اینجا برسد، باید آرزو کنیم کاش مهدی تاج نیز از دیدن سرنوشت رفیقش کمی عبرت می‌گرفت! به یاد داریم اعضای هیئت رئیسه که باید بازو، مشاور و کمک حال رئیس باشند، چطور تمام اختیارات خود را به مهدی تاج تفویض کردند و فاجعه ویلموتس رقم خورد که هنوز هم پیامدهایش فوتبال ما را آزار می‌دهد. پس از آن دوران ۱۱ماهه عزیزی خادم با خوبان عالم و داستان‌های دیگر، کار به جایی رسید که خیلی‌ها گفتند صد رحمت به همان تاج! او هم برگشت و حالا با اقتدار کماکان صندلی ریاست را در اختیار دارد. تاج با شناخت کافی از فرهنگ حاکم بر فوتبال ایران تمام اهرم‌های قدرت را در اختیار گرفته و هیچ نیازی به پاسخگویی به نهادها و رسانه‌های مستقل نمی‌بیند! درست به همین دلیل فوتبال ما تا امروز این همه آسیب دیده و هیچ امیدی به بهبود شرایط ندارد. در حالی که اگر در کشور ما هم نهادهای مستقل و زیرمجموعه یا موازی فوتبال -مثل یوفا و کونکاکاف- کارشان را درست انجام می‌دادند، چه بسا سرنوشت فوتبال ما در جام جهانی این نبود و صندلی ریاست ریاست هم شرایط بهتری می‌داشت. در همین رابطه بخوانید: عقب‌نشینی اینفانتینو؛ پروژه جنجالی فیفا رسماً شکست خورد